Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV ad 7

Model regresji wieloczynnikowej Coxa zidentyfikował leczenie itrakonazolem (współczynnik ryzyka 1,86; 95% CI, 1,09 do 3,19; P = 0,02) i liczba wyjściowych CFU grzybiczych (współczynnik ryzyka 1,45; 95% CI, 1,13 do 1,86; P = 0,004) jako niezależne czynniki prognostyczne śmierci w ciągu 24 tygodni (Tabela Wśród pacjentów w badaniu, którzy wcześniej nie otrzymywali ART, 101 z 124 pacjentów (81,5%) w grupie amfoterycyny i 96 z 123 pacjentów (78,0%) w grupie itrakonazolu zapoczątkowało ART w trakcie badania po medianie 23 dni (zakres międzykwartylny, 16 do 36) w grupie amfoterycyny i po medianie 22 dni (zakres międzykwartyla- nowy, 15 do 31) w grupie itrakonazolu. Czas na rozwiązanie kliniczne
Czas do klinicznego ustąpienia talaromycy wynosił 8 dni (zakres międzykwartylny, 6 do 11) w grupie amfoterycyny, w porównaniu z 9 dniami (przedział międzykwartylaowy, 6 do 12) w grupie itrakonazolu (P = 0,049). Słabą reakcję na leczenie, którą zdefiniowano jako trwałe lub nasilające się objawy i pozytywną hodowlę po 7 dniu, obserwowano u pacjenta otrzymującego amfoterycynę iu 13 pacjentów przyjmujących itrakonazol; 9 z tych 13 pacjentów zostało przełączonych na amfoterycynę przez klinicystę.
Wczesna aktywność grzybobójcza
Figura 2B przedstawia wyniki podłużnej oceny CFU grzybów u pacjentów z fungemią (143 pacjentów w grupie amfoterycyny i 148 pacjentów w grupie itrakonazolu). Wczesna aktywność grzybobójcza do 14 dnia była znacznie większa w grupie amfoterycyny niż w grupie itrakonazolu: spadek o 0,95 log10 jednostek CFU na mililitr na dzień w porównaniu ze spadkiem o 0,36 log10 jednostek CFU na mililitr na dzień (szacowana różnica, 0,52; 95% CI 0,41 do 0,63; P <0,001). Analiza post hoc wykazała również, że więcej pacjentów w grupie amfoterycyny niż w grupie itrakonazolu miało jałowe hodowle do dnia 8 (118 z 119 pacjentów [99,2%] w porównaniu z 78 z 115 pacjentów [67,8%], P <0,001). Dalsze modelowe wspólne modelowanie CFU grzybów podłużnych i skumulowana śmiertelność wykazały, że liczba CFU grzybów na linii podstawowej (współczynnik ryzyka na każde dodatkowe 1,0 log10 CFU na mililitr, 1,49, 95% CI, 1,09 do 2,00) i wczesna aktywność grzybobójcza (współczynnik ryzyka na O 0,1 log10 mniejszy spadek CFU na mililitr, 1,20; 95% CI, 1,07 do 1,36) wiązało się ze śmiertelnością do 24 tygodni, niezależnie od przypisania leczenia.
Nawrót talaromykozy i rozwój IRIS
Nawrót talaromykozy i rozwój IRIS były częstsze w grupie itrakonazolu niż w grupie amfoterycyny. Nawrót talaromycykozy wystąpił u 15 z 218 pacjentów (7,0%) w grupie leczonej itrakonazolem w porównaniu z 3 z 217 pacjentów (1,5%) w grupie amfoterycyny (bezwzględna różnica ryzyka, 5,4 punktu procentowego, 95% CI, 1,6 do 9,3; P = 0,005). IRIS rozwinął się u 14 z 218 pacjentów (6,6%) w grupie leczonej itrakonazolem w porównaniu do 0 z 217 pacjentów w grupie amfoterycyny (bezwzględna różnica ryzyka, 6,6 punktów procentowych, 95% CI, 3,2 do 9,9; p <0,001).
Zdarzenia niepożądane
Tabela 3. Tabela 3. Przegląd klinicznych i laboratoryjnych zdarzeń niepożądanych (stopień 3 lub wyższy) do 24. tygodnia. Objawy kliniczne o stopniu 3. lub wyższym (tj. Działania niepożądane, które uznano za ciężkie lub zagrażające życiu lub które spowodowały śmierć) odnotowano u 229 pacjentów (52,6%); częstość występowania była podobna w obu grupach (tabela 3)
[patrz też: telfexo 180 mg, przeglądarka skierowań nfz, rotarix ulotka ]

Powiązane tematy z artykułem: przeglądarka skierowań nfz rotarix ulotka telfexo 180 mg