Rozproszenie lub obserwacja w przypadku przerzutów do węzła wartowniczego w czerniaku ad 8

Ci pacjenci mieli wyniki, które nie były tak słabe jak te w badaniach retrospektywnych z zastosowaniem tego samego testu.15,17 Jednak jest mało prawdopodobne, aby jakakolwiek wariancja z oszacowań częstości występowania zdarzeń przed zabiegiem wpłynęła na ogólny wynik, ponieważ grupa pozytywna pod względem RT-PCR stanowiła tylko 12% randomizowanej populacji badawczej. Ponadto liczba pacjentów z patologicznie wykrytymi przerzutami faktycznie przekroczyła liczbę w planie statystycznym. Pacjenci z większym obciążeniem guzem węzła wartowniczego są bardziej prawdopodobni niż pacjenci z mniejszym obciążeniem, którzy mają przerzuty do węzła bez insuliny, a niewielka liczba pacjentów z większym guzem guza wartowniczego w tym badaniu ogranicza statystyczną pewność osobniczą dla tych pacjentów. Może być możliwe zastosowanie oceny ryzyka przerzutów poza punktem zerowym na podstawie obciążenia węzła wartowniczego i cech guza pierwotnego, aby pomóc w identyfikacji pacjentów, którzy mogą skorzystać z rozbioru węzłów chłonnych.18-20 Jednak ocena podgrupy pacjenci z większym obciążeniem chorobowym (maksymalna średnica guza> mm) nie wykazali, że korzyści z końcowego rozwarstwienia węzłów chłonnych były bardziej prawdopodobne w grupach wysokiego ryzyka niż w grupach niskiego ryzyka. Obecne badania potwierdzają, że patologiczny status węzłów niesubstancjalnych ma niezależną wartość prognostyczną, podczas gdy liczba zaangażowanych węzłów wartowniczych nie była istotnie związana z przeżyciem swoistym dla czerniaka. Continue reading „Rozproszenie lub obserwacja w przypadku przerzutów do węzła wartowniczego w czerniaku ad 8”

Rozproszenie lub obserwacja w przypadku przerzutów do węzła wartowniczego w czerniaku ad 7

W grupie obserwacyjnej odsetek pacjentów, u których stwierdzono badanie ultrasonograficzne lub fizyczne, obejmował węzły bez nóg, wzrósł do 22,9% po 3 latach i 26,1% po 5 latach, przekraczając częstość w grupie rozwarstwowej w obu punktach czasowych (P = 0,02 i P = 0,005). Zdarzenia niepożądane
Zdarzenia niepożądane występowały częściej u pacjentów po zakończeniu cięcia węzłów chłonnych niż u pacjentów w grupie obserwacyjnej. W ostatnim badaniu kontrolnym, które miało miejsce 30 kwietnia 2016 r., 24,1% pacjentów w grupie rozwarstwiającej i 6,3% osób w grupie obserwowanej miało obrzęk limfatyczny (p <0,001). Wśród pacjentów, którzy mieli obrzęk limfatyczny, stan ten był łagodny w 64%, umiarkowany w 33%, a poważny w 3%.
Dyskusja
Zarządzanie regionalnymi węzłami chłonnymi od dawna budzi kontrowersje w leczeniu wielu guzów litych, w szczególności czerniaka.16 MSLT-I potwierdziło wartość inscenizacyjną biopsji węzła wartowniczego i wykazało przewagę terapeutyczną wczesnego leczenia przerzutów węzłowych u pacjentów z – czerniak grubości. Continue reading „Rozproszenie lub obserwacja w przypadku przerzutów do węzła wartowniczego w czerniaku ad 7”

Rozproszenie lub obserwacja w przypadku przerzutów do węzła wartowniczego w czerniaku ad 6

Panel D pokazuje skumulowaną częstość przerzutów bez podstawnika u pacjentów z grupy rozwarstwowej, którzy mieli pozytywne wyniki dotyczące oceny patologicznej lub wznowy węzłowej oraz wśród pacjentów w grupie obserwacyjnej, którzy mieli nawrót węzłowy. Wartości P zostały obliczone przy użyciu testów log-rank. Po 3 latach obserwacji wskaźnik przeżycia wolnego od choroby był nieco wyższy w grupie pacjentów w porównaniu do grupy obserwacyjnej (odpowiednio 68 . 1,7% i 63 . 1,7%, P = 0,05 w teście log-rank) (Ryc. Continue reading „Rozproszenie lub obserwacja w przypadku przerzutów do węzła wartowniczego w czerniaku ad 6”

Rozproszenie lub obserwacja w przypadku przerzutów do węzła wartowniczego w czerniaku ad 5

Pacjenci, którzy zostali wykluczeni z analizy na podstawie protokołu, byli bardziej prawdopodobni niż pacjenci, którzy nie zostali wykluczeni, że nigdy nie palili, mieli nieulegające pierwotnym nowotworom i mieli węzeł wartowniczy z pozytywną reakcją PCR (Tabela Obciążenie nowotworu węzła wartowniczego w obu grupach było niskie; mediana średnicy największego osadu guza wynosiła 0,61 mm w grupie rozbioru i 0,67 mm w grupie obserwacyjnej. Współczynniki przeżycia
Ryc. 2. Ryc. 2. Continue reading „Rozproszenie lub obserwacja w przypadku przerzutów do węzła wartowniczego w czerniaku ad 5”

Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg ad 5

Po randomizacji 30 pacjentów (10 w grupie leczonej i 20 w grupie kontrolnej) zostało wykluczonych, ponieważ nie spełnili kryteriów włączenia lub spełnili kryteria wykluczenia. Spośród pozostałych uczestników, 37 wycofało zgodę, a 25 straciło czas na obserwację. Łącznie 731 pacjentów w grupie leczonej i 720 w grupie kontrolnej włączono do populacji, która miała zamiar leczyć. Tabela 1. Tabela 1. Continue reading „Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg ad 5”

Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg czesc 4

Pacjenci wiedzieli o przydzieleniu leczenia. Wyniki
Głównym rezultatem była skumulowana częstość występowania objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (tj. Zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej) w ciągu 3 miesięcy po zabiegu. Pierwszorzędowym rezultatem bezpieczeństwa była skumulowana częstość występowania poważnego krwawienia.15 Skumulowana częstość występowania klinicznie istotnego krwawienia nietypowego była drugorzędnym wynikiem, a wszystkie inne przypadki krwawienia odnotowano jako niewielkie krwawienie. Wszystkie możliwe pierwotne i wtórne zdarzenia wynikowe zostały ocenione i ocenione przez niezależny komitet orzekający o wynikach, którego członkowie nie byli świadomi wykonywania zabiegów. Continue reading „Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg czesc 4”

Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg cd

Wszyscy uczestnicy wyrazili pisemną świadomą zgodę. Procedury i interwencja
Odpowiedni pacjenci w dwóch próbach zostali losowo przydzieleni do otrzymywania profilaktycznej dawki heparyny drobnocząsteczkowej (grupa leczona) lub bez leczenia przeciwzakrzepowego (grupa kontrolna). W badaniu POT-KAST heparynę drobnocząsteczkową podawano raz dziennie przez 8 dni po artroskopii; pierwszą dawkę podano pooperacyjnie, ale przed wypisem w dniu operacji. W badaniu POT-CAST heparynę drobnocząsteczkową podawano przez cały okres unieruchomienia; pierwszą dawkę podano w oddziale ratunkowym. W obu badaniach pacjenci w grupie leczonej otrzymywali nadroparynę lub dalteparynę (zgodnie z preferencjami w szpitalu), podawanymi podskórnie; dawkę 2850 IU nadroparyny lub 2500 jm dalteparyny stosowano u pacjentów, którzy ważyli 100 kg lub mniej, a podwójną dawkę (w jednym codziennym zastrzyku) stosowano u pacjentów, którzy ważyli ponad 100 kg. Continue reading „Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg cd”

Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg ad

Nie można jednak ustalić ogólnego stosunku korzyści do ryzyka z powodu niedociągnięć metodologicznych; stąd też niechęć do ustalania międzynarodowych wytycznych dotyczących stosowania leczenia przeciwzakrzepowego dla któregokolwiek z tych wskazań .7,8 Zapobieganie zakrzepicy po Artroskopii stawu kolanowego (POT-KAST) i profilaktyce zakrzepicy po zabiegach gipsowania dolnego nóg (POT-CAST) zaprojektowano w celu porównania leczenia przeciwzakrzepowego (heparyna drobnocząsteczkowa) w celu zapobiegania objawowej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej bez leczenia przeciwzakrzepowego. Postawiliśmy hipotezę, że leczenie antykoagulantami przez 8 dni po artroskopii kolana (w POT-KAST) lub w całym okresie unieruchomienia z powodu odlewania dolnej części nogi (w POT-CAST) byłoby skuteczne w zapobieganiu objawowej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej i że korzyści przewyższają ryzyko krwawienia.
Metody
Trial Nadzór i projekt
W dwóch równoległych, wieloośrodkowych, randomizowanych, kontrolowanych, otwartych badaniach klinicznych z zaślepioną oceną wyniku stosowaliśmy te same metody i projekty, aby ocenić tę samą interwencję – leczenie przeciwzakrzepowe heparyną drobnocząsteczkową. W badaniu POT-KAST uczestniczyli pacjenci poddani artroskopii kolana, a badanie POT-CAST objęło pacjentów, którzy byli leczeni za pomocą odlewu dolnej części nogi. Te dwie próby miały pragmatyczny projekt, aby zmaksymalizować uogólnienie. Continue reading „Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg ad”

Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg

Stosowanie profilaktyki przeciwzakrzepowej w celu zapobiegania klinicznie widocznej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej po artroskopii kolana lub odlewania dolnej części nogi jest kwestionowane. Porównaliśmy częstość występowania objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po tych zabiegach u pacjentów, którzy otrzymywali leczenie przeciwzakrzepowe i u tych, którzy nie otrzymywali leczenia przeciwzakrzepowego. Metody
Przeprowadziliśmy dwa równoległe, pragmatyczne, wieloośrodkowe, randomizowane, kontrolowane, otwarte badania z nielepioną oceną wyniku: badanie POT-KAST, w którym uczestniczyli pacjenci poddawani artroskopii kolana, oraz badanie POT-CAST, w którym uczestniczyli pacjenci leczeni odlewem dolna noga. Pacjenci zostali przydzieleni do otrzymywania profilaktycznej dawki heparyny drobnocząsteczkowej (przez 8 dni po artroskopii w badaniu POT-KAST lub podczas pełnego okresu unieruchomienia z powodu odlewania w badaniu POT-CAST) lub bez leczenia przeciwzakrzepowego . Głównymi objawami były skumulowane przypadki objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i poważnego krwawienia w ciągu 3 miesięcy po zabiegu. Continue reading „Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg”

Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV

Zakażenie talaromyces marneffei jest główną przyczyną śmierci związanej z ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Wytyczne zalecają początkowe leczenie dezoksycholanem amfoterycyny B, ale ten lek ma poważne skutki uboczne, wysokie koszty i ograniczoną dostępność. Itrakonazol jest dostępny w postaci doustnej, wiąże się z mniejszą liczbą niedopuszczalnych skutków ubocznych niż amfoterycyna i jest szeroko stosowany zamiast amfoterycyny; jednakże brakuje badań klinicznych porównujących te dwa rodzaje leczenia. Metody
W tej otwartej próbie antygrupowej losowo przydzielono 440 dorosłych zakażonych HIV, którzy mieli talaromykozę, potwierdzoną przez mikroskopię lub hodowlę, do otrzymania dożylnego dezoksycholanu amfoterycyny B (amfoterycyna) (219 pacjentów) w dawce 0,7 do 1,0 mg na kilogram masy ciała na dzień lub itrakonazol w kapsułkach (221 pacjentów), w dawce 600 mg na dzień przez 3 dni, a następnie 400 mg na dzień przez 11 dni; następnie wszyscy pacjenci otrzymywali leczenie podtrzymujące itrakonazolem. Pierwszorzędowym rezultatem była zgon z jakiejkolwiek przyczyny w 2. Continue reading „Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV”