Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV ad 6

Odkrycia w zmodyfikowanych populacjach, które miały zamiar leczyć i na podstawie protokołu, były podobne do tych w populacji, która miała zamiar leczyć. Nie stwierdzono dowodów na heterogeniczność działania w wcześniej określonych podgrupach populacji, która miała zamiar leczyć, które zdefiniowano zgodnie z wyjściową charakterystyką, w tym zażywanie narkotyków w iniekcjach, stan ART, liczba komórek CD4 +, grzybiczość, liczba CFU grzybowych, duszność, z powodu której pacjent otrzymał tlen i owrzodzenia ustno-gardłowe (ryc. S1 w dodatkowym dodatku). Analiza logistyczno-regresyjna (tabela S2 w dodatku uzupełniającym) zidentyfikowała wyższą liczbę CFU grzybów na początku badania, jako niezależny czynnik prognostyczny śmierci w ciągu pierwszych 2 tygodni (iloraz szans na każde dodatkowe log10 CFU na mililitr, 2.18, 95% CI 1,43 do 3,45; P <0,001). Drugorzędne wyniki
Śmiertelność w tygodniu 24
Rycina 2. Continue reading „Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV ad 6”

Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV ad 5

Czas do klinicznego ustąpienia talaromykozy i czasu do wystąpienia nawrotu talaromykozy oraz do rozwoju IRIS analizowano za pomocą metod ryzyka konkurencyjnego (skumulowane funkcje zachorowalności i modele regresji Fine-Gray) w celu uwzględnienia konkurencyjnego ryzyka zgonu bez poprzednie wydarzenie. Śmierć specyficzną dla przypadku analizowano podobnie. Odchylenia w przeliczeniu log10 podłużnych pomiarów CFU grzybów we krwi zostały oszacowane dla każdego pacjenta za pomocą modelu regresji najmniejszych kwadratów. Porównanie spadków liczby grzybów w CFU pomiędzy obiema grupami leczenia oparto na regresji liniowej, z leczeniem jako główną zmienną towarzyszącą i z dostosowaniem do wyjściowej liczby grzybów log10. Analizy statystyczne przeprowadzono za pomocą pakietu statystycznego R, wersja 3.3.1 (www.r-project.org) .19 Wyniki
Populacja próbna
Rycina 1. Continue reading „Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV ad 5”

Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV czesc 4

Skutki uboczne były monitorowane klinicznie i przy użyciu testów hematologicznych, chemicznych i wątrobowo-enzymatycznych przeprowadzanych co najmniej dwa razy w tygodniu. Wszyscy pacjenci byli badani pod kątem gruźlicy za pomocą mikroskopii plwociny. Liczbę jednostek tworzących kolonie grzybów (CFU) na mililitr krwi mierzono w dniach od do 4, a następnie co drugi dzień, aż hodowle stały się ujemne lub dopóki pacjent nie został wypisany ze szpitala. Metoda ilościowego oznaczania CFU grzybów została dostosowana z metody stosowanej do ilościowego oznaczania kryptokokowych jednostek CFU w płynie mózgowo-rdzeniowym17 i jest szczegółowo opisana w rozdziale 6 Dodatku uzupełniającego. Wyniki
Podstawową miarą wyniku była śmiertelność z dowolnej przyczyny, która została zdefiniowana jako bezwzględne ryzyko zgonu z jakiejkolwiek przyczyny w ciągu pierwszych 2 tygodni po randomizacji. Continue reading „Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV czesc 4”

Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV cd

Wietnamskie Ministerstwo Zdrowia oraz niezależna komisja monitorująca i etyczna monitorowały bezpieczeństwo procesu. Komitet monitorujący i etyczny przeprowadził formalną tymczasową analizę po przyjęciu co 100 pacjentów lub co 20 zgonów. Próbny komitet sterujący nadzorował i monitorował postęp procesu. Badacze i związany z nimi personel badawczy gromadzili i utrzymywali dane. Statystyczny statystyk wykonał ostateczną analizę. Continue reading „Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV cd”

Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV ad

Międzynarodowe wytyczne zalecają początkowe (indukcyjne) leczenie dezoksycholanem amfoterycyny B (amfoterycyną), w dawce 0,7 do mg na kilogram masy ciała dziennie przez 2 tygodnie, a następnie itrakonazol w dawce 400 mg na dobę przez 10 tygodni, 12,13 na podstawie nieporównawczego badania w Tajlandii, które wykazało kliniczne ustąpienie u 72 z 74 pacjentów (97,3%), którzy otrzymali leczenie zgodnie z tym schematem.14 Amfoterycyna ma znaczące działanie toksyczne nerek, hematologiczne i związane z wlewem, dla których pacjenci zazwyczaj otrzymują opiekę szpitalną i ścisły monitoring. Ponadto dostęp do amfoterycyny jest utrudniony ze względu na koszty i niedostateczne łańcuchy dostaw w Azji. W Wietnamie dwutygodniowy kurs amfoterycyny kosztuje około 350 USD (w dolarach amerykańskich), z wyłączeniem kosztów hospitalizacji i monitorowania laboratoryjnego. Natomiast itrakonazol wiąże się z mniejszą liczbą niedopuszczalnych skutków ubocznych, jest powszechnie dostępny, dostępny jest w postaci doustnej i kosztuje jedną siódmą ceny amfoterycyny. Według dużych, retrospektywnych serii przypadków z Chin, Indii i Wietnamu, itrakonazol jest najczęściej stosowanym sposobem leczenia talaromykozy i jest podobny do amfoterycyny w odniesieniu do odpowiedzi klinicznych i śmiertelności.5-7,10,11,15 Postawiliśmy hipotezę, że itrakonazol byłby nie gorszy niż amfoterycyna jako terapia indukcyjna dla talaromykozy, z zaletami mniejszej toksyczności, niższych kosztów, dostępności jako leczenia doustnego, które można podawać ambulatoryjnie i szerszej dostępności. Continue reading „Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV ad”

Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV

Zakażenie talaromyces marneffei jest główną przyczyną śmierci związanej z ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Wytyczne zalecają początkowe leczenie dezoksycholanem amfoterycyny B, ale ten lek ma poważne skutki uboczne, wysokie koszty i ograniczoną dostępność. Itrakonazol jest dostępny w postaci doustnej, wiąże się z mniejszą liczbą niedopuszczalnych skutków ubocznych niż amfoterycyna i jest szeroko stosowany zamiast amfoterycyny; jednakże brakuje badań klinicznych porównujących te dwa rodzaje leczenia. Metody
W tej otwartej próbie antygrupowej losowo przydzielono 440 dorosłych zakażonych HIV, którzy mieli talaromykozę, potwierdzoną przez mikroskopię lub hodowlę, do otrzymania dożylnego dezoksycholanu amfoterycyny B (amfoterycyna) (219 pacjentów) w dawce 0,7 do 1,0 mg na kilogram masy ciała na dzień lub itrakonazol w kapsułkach (221 pacjentów), w dawce 600 mg na dzień przez 3 dni, a następnie 400 mg na dzień przez 11 dni; następnie wszyscy pacjenci otrzymywali leczenie podtrzymujące itrakonazolem. Pierwszorzędowym rezultatem była zgon z jakiejkolwiek przyczyny w 2. Continue reading „Próba itrakonazolu lub amfoterycyny B w przypadku talaromycy typu związanego z HIV”

Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg ad 9

Jednak w POT-KAST rozkład wieku i płci wśród pacjentów, którzy odmówili uczestnictwa, był podobny jak u pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniu, co wskazuje na brak istotnych różnic w ryzyku zakrzepicy. Wreszcie, brak efektu leczenia przeciwzakrzepowego może być spowodowany dawką, rodzajem lub czasem trwania leczenia. Nadroparyna w dawce 2850 jm mogła być zbyt niska, pomimo że jest to standardowa dawka w profilaktyce zakrzepowej. Ponadto można argumentować, że zastosowanie bezpośredniego doustnego antykoagulanta doprowadziłoby do różnych wyników. Jednak niedawna metaanaliza pięciu randomizowanych badań, w których porównano stosowanie doustnych doustnych antykoagulantów z heparyną drobnocząsteczkową u pacjentów, którzy otrzymali profilaktykę przeciwzakrzepową po operacji stawu biodrowego lub kolanowego, nie wykazała różnicy między tymi dwoma leczeniami pod względem skuteczności, co powoduje, że jest mało prawdopodobne że stosowanie bezpośrednich doustnych antykoagulantów doprowadziłoby do różnych wniosków30. Continue reading „Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg ad 9”

Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg ad 8

Kompletność obserwacji była wysoka (98%), a niewielu pacjentów (1 do 2%) wycofało zgodę. Próby miały ograniczenia, które mogą wyjaśniać nasze neutralne wyniki. Po pierwsze, POT-KAST miał ograniczoną moc, ponieważ częstość występowania objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej była mniejsza niż oczekiwano (tj. 0,6%). Ta częstość występowania jest zgodna z dwoma niedawnymi badaniami obserwacyjnymi, w których zgłaszano występowanie objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej 0,3% (95% CI, 0,3-0,5) w ciągu 3 miesięcy po zabiegu i 0,4% (95% CI, 0,2 do 0,5) w ciągu 6 tygodni po zabiegu iw obu badaniach zdecydowana większość pacjentów nie otrzymywała żadnych antykoagulantów.26,27 Ponadto metaanaliza wykazała łączną częstość występowania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej o wartości 0,6% (95% CI, 0,3 do 1,1) w 571,793 artroskopowe procedury meniscektomii.28 W przeciwieństwie do tego, badania z randomizacją wykazały znacznie częstsze występowanie, wahające się od 0,9% (95% CI, 0,3 do 2,1) do 5,3% (95% CI, 2,4 do 11,0), a nasze wielkości podstawę tych danych. Continue reading „Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg ad 8”

Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg ad 7

Dyskusja
W dwóch równoległych badaniach, w których uczestniczyli pacjenci poddani artroskopii kolana (POT-KAST) i pacjentom leczonym odlewem dolnej części nogi (POT-CAST), stwierdziliśmy, że leczenie antykoagulantami przez 8 dni po artroskopii lub podczas całego okresu unieruchomienia z powodu odlewania, nie był skuteczny w zapobieganiu objawowej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej.
Wyniki badania POT-KAST są sprzeczne z wynikami metaanalizy czterech małych, randomizowanych, kontrolowanych badań klinicznych (każdy z 36 do 239 uczestników), które sugerują korzystny wpływ leczenia przeciwzakrzepowego w odniesieniu do ryzyka wystąpienia objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów u której wykonano artroskopię kolana, z połączonym ryzykiem względnym dla porównania leczenia heparyną drobnocząsteczkową bez leczenia przeciwzakrzepowego o wartości 0,42 (95% CI, 0,06 do 3,14). 16 W większej próbie (około 650 uczestników w każdej grupie ), w którym porównywano stosowanie heparyny drobnocząsteczkowej przez 7 dni z pończochami kompresyjnymi (kontrola), żylna choroba zakrzepowo-zatorowa wystąpiła u 4 pacjentów (0,6%) w grupie heparyn drobnocząsteczkowych, au 14 pacjenci (2,1%) w grupie kontrolnej (ryzyko względne 0,3; 95% CI, 0,1 do 0,9). 17 Ci sami badacze porównali rywaroksaban z placebo u 241 losowo przydzielonych pacjentów i stwierdzili występowanie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej o wartości 0,8% u pacjentów z grupy kontrolnej. grupa leczona i 6,1% w grupie kontrolnej.22 Jednak w obu badaniach wszyscy uczestnicy przeszli badanie ultrasonograficzne w kierunku żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w którym to czasie zadano pytania o możliwe oznaki i objawy. Continue reading „Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg ad 7”

Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg ad 6

Niewielkie krwawienie wystąpiło u 69 pacjentów (9,5%) w grupie leczonej i u 39 (5,4%) w grupie kontrolnej. W okresie obserwacji nie zmarli pacjenci, w tym pacjenci, którzy stracili kontakt z chorymi. Najczęstszym zdarzeniem niepożądanym była infekcja. (Aby uzyskać więcej informacji, patrz Dodatek dodatkowy). POT-CAST Trial
Pacjenci
Od marca 2012 r. Continue reading „Profilaktyka przeciwzakrzepowa po artroskopii stawu kolanowego i odlewaniu dolnej partii nóg ad 6”