Oporność na aktywowane białko C jako podstawa zakrzepicy żylnej

Układ krzepnięcia krwi jest regulowany przez kofaktory i białka przeciwzakrzepowe w osoczu i na powierzchni komórek śródbłonka 1-8. W normalnych warunkach fizjologicznych mechanizmy prokoagulacyjne i antykoagulacyjne są delikatnie zrównoważone, ale zaburzenia mogą powodować krwawienie lub zaburzenia zakrzepowo-zatorowe. Białko C, zależne od witaminy K białko osocza, jest kluczowym składnikiem fizjologicznie ważnego układu przeciwzakrzepowego3,6. Po aktywacji na powierzchni komórek śródbłonka przez kompleks trombiny z trombomoduliną, aktywowane białko C (APC) hamuje koagulację przez selektywne rozkładanie czynników krzepnięcia Va i VIIIa. W okresie noworodkowym rozwija się zagrażająca życiu choroba zwana plamicą piorunową u niemowląt homozygotycznych pod względem niedoboru białka C, co ilustruje fizjologiczne znaczenie białka9. Stan ten charakteryzuje się uogólnioną zakrzepicą naczyń mikrokrążenia. Młodzi i dorośli w średnim wieku heterozygotyczni pod względem niedoboru białka C mają zwiększone ryzyko zakrzepicy żylnej10,11. Uważa się, że białko S, inne białko osocza zależne od witaminy K, działa jako kofaktor dla APC, 3,12 i heterozygotyczność pod względem niedoboru białka S jest również związana z zakrzepicą13-15.
Młodzi ludzie z zakrzepicą często mają rodzinną historię zakrzepicy, co wskazuje na udział czynników genetycznych. Jednak tylko niewielka część pacjentów jest heterozygotami z powodu niedoborów białek przeciwzakrzepowych, 16-18 sugerujących obecność niezidentyfikowanych defektów genetycznych, które predysponują je do zakrzepicy. Niedawno opisaliśmy związek między zakrzepicą rodzinną a wrodzoną wadą odpowiedzi antykoagulacyjnej na APC, którą nazwaliśmy opornością APC19. Ponieważ wykluczono możliwe rozpoznane mechanizmy, takie jak funkcjonalny niedobór białka S, inhibitory APC i cząsteczki oporne na APC czynnika VIIIa i Va, postawiliśmy hipotezę, że tło molekularne jest odziedziczonym niedostatkiem nieznanego dotychczas antykoagulantu działającego jako kofaktor dla APC . Ta hipoteza ostatnio zyskała poparcie20. Przedstawiamy tutaj raport dotyczący częstości występowania odziedziczonej oporności na APC w kohorcie pacjentów z chorobą zakrzepowo-zatorową oraz wyniki szerszego badania 34 rodzin z wrodzoną opornością APC. Stwierdziliśmy, że oporność na APC jest wysoce rozpowszechniona u pacjentów z zakrzepicą i jest znacznie częstsza niż inne wady genetyczne, o których wiadomo, że występują u tych pacjentów.
Metody
Pacjenci z zakrzepicą
Badana populacja obejmowała 104 kolejnych pacjentów z chorobą zakrzepowo-zatorową (72 kobiety i 32 mężczyzn), którzy zostali skierowani w okresie 15 miesięcy (od września 1991 r. Do listopada 1992 r.). Przedstawione zdarzenia zakrzepowe to zakrzepica żył głębokich w nogach (83 pacjentów), zatorowość płucna (17 pacjentów) lub zakrzepica w naczyniach mózgowych (4 pacjentów, 2 z zakrzepicą strzałkowo-skroniową i 2 z zakrzepicą żył siatkówki). Trzydzieści jeden procent pacjentów miało wcześniejsze zdarzenia zakrzepowe. Uwzględniono tylko pacjentów, których diagnozy zostały obiektywnie zweryfikowane. Zakrzepica żył głębokich została zdiagnozowana za pomocą flebografii lub ultrasonografii, zatorowości płucnej przez scyntygrafię lub angiografię, zakrzepicy w naczyniach mózgowych za pomocą komputerowego tomografii komputerowej lub angiografii oraz zakrzepicy żył siatkówki w badaniu okulistycznym
[podobne: kiełki lucerny właściwości, przeglądarka skierowań nfz, quilling allegro ]

Powiązane tematy z artykułem: kiełki lucerny właściwości przeglądarka skierowań nfz quilling allegro